22 Şubat 2013 Cuma

3,5 yıl sonra!


Benim hayatımda sinemanın yeri çok başkadır. Üniversitede herhafta bir filme gitmezsem iyi hissetmezdim kendimi. Ve yalnız yapmaktan en çok zevk aldığım şeydi sinemaya gitmek. Ne güzeldir ki o zamanların sevgilisi, bu zamanların kocası Yağmur'un babası da çok severdi benim gibi. Yağmurdan önce haftada 3-4 kez gidiyorduk.





Dün yaklaşık olarak 3,5 yıllık bir aradan sonra ilk defa sinemaya gittik karı-koca. En son gittiğimizde ben 6 aylık hamileydim. Dönemin korkunç hasatlığı domuz gribi salgınından dolayı sinema salonlarından istifa etmiştik. Sonra zaten Yağmur doğdu ve sinema çocukluğum kadar uzak kaldı bana. Bir süre ben gitmediğim için sinemaya giden Yağmur'un babasına gıcık olmakla geçti zamanlarım. Sonra benim durumuma üzülen babamızın bir akşam nereden aldığını bilmediğim bir cesaretle Yağmur'la başbaşa kalma girişimi sonucu gittim ilk filmime.




Avrupa filmlerini sevmişimdir hep. İnsan daha gerçek, hayat daha çıplak olur sanki Avrupa sinemasında. O yüzden de biraz ağır gelir insana dramı. Anne olduktan sonra sex ve içki bağımlısı bir annenin bakamadığı çocuklarına bakan fedakar bir babanın kanser olduğunu öğrenmesiyle yaşadığı çaresiz savaşı anlatan bir İspanyol filmini seçmek hiç mantıklı değilmiş geç anladım. Buhran dolu geçen dakikalardan sonra ilk yarıya derin bir nefes vererek çıktım ve bir daha geri giremedim.Doğruca evime kızımın ve kocamın yanına koştum.

Aslında o gün bir daha anladım ki anne olmadan, ölmekten bile, kaçırdıkların için değil de vermeyiyeceklerin için korktuğun bir değerin olmadan, yaşamı, ona ait acı ve mutlulukları tam olarak anlamak mümkün değilmiş.




Ve dün anladım ki Yağmur'un gelişiyle duygusal yükü ağırlaşan tek kişi ben değilim. Akşam gittiğimiz adını izlemeyenlerin bana kızmasından çekindiğim için vermediğim iki gencin maceralarını anlatan güzel, aşk ve acı dolu filmin son sahnesine kadar sakinliğini koruyan, ancak son sahnede oğlunun tabutunu ağlayarak taşıyan babayı görünce açılan ışıklara aldırmadan ağlayan sevgilimin de baba olduğunu anladım dün gece...



2 yorum:

  1. Demek ki sadece anne olunca anlanmıyormuş çocuk sahibi olmak
    Erkeklere baba olunca anlarsın demenin zamanı gelmiş ;)

    YanıtlaSil