19 Temmuz 2012 Perşembe

84 günde devri alem



Rekor kırdık bu sefer. En son yazdığım postun üstünden tam 84 gün geçmiş. Dile kolay yazıyla seksendört gün... 
Zamanında devri alem yapmışlar bu sürede. Peki biz ne yaptık?





Önce bir taşınma kararı aldık. Hem de şehrin tam göbeğinden, keşmekeşinden popülasyon açısından tenha, nispeten daha temiz havalı, radyasyon yönünden fakir, ancak şehre bir nebze uzak saklı bir cennete. 




Ayyy acaba alışabilecek miyim derken Yağmur 10 aylık olduğundan beri bizimle olan (yani 2 yıldır), herhangi bir şey paylaştırırken "bu anneye, bu babaya bu da ablaya diyerek onu nasıl da ailenin bir bireyi olarak gördüğünü bize anlatan Yağmur'un ablası taşınma arifesinde saçma sapan bir şeyi mevzu haline getirerek bizi tam yüzüstü bıraktı. 

Öyle ki arkasından ağlayan, emek verdiği, haftanın beş günü gördüğü, büyümesinin her adımına şahit olduğu masum bir yavruyu arkasından ağlayarak bıraktı ve çarptı kapıyı çıktı. 




İlk başta Yağmur'a açıklamak zor oldu. Sonra rahata alışmış benim günlük rutine alışmam. Ama en zoru da 2,5 yaşında bir veletle max volumle çalışmak zorunda olduğu bir dönemde olan bir kocayla, hiçbir yakınının şehir dışından gelememesi gerçeğiyle taşınmak zorunda olmaktı. 

Neyse ki son anda Yağmur'un ananesi bir süre sonra da babaannesi gelebildi de birazcık durum değişti. Yorucu geçen 1,5 aylık yerleşme çalışmalarının, ve yeni yardımcı görüşmelerinin ardından şimdi tatili hak ettik. Bodrumdayız ve mutluyuz... 




Bu blogun doğum yeri olan Bodrum'da her zaman olduğu gibi toparlanacağız bu sefer de. 
Bu arada daha ayrıntılı anlatırım bizim devri alemimizi.