3 Ekim 2011 Pazartesi

memeden kesme maceramız

Bizimkisi pek maceralı olmadı doğrusu;

Pedagogumuzun önerisiyle önce gündüzleri kestim. Sorduğunda dikkat dağıtma operasyonunu uyguladım. Gündüz emmeye çok düşkün değildi ama en zoru uykuya memeyle geçtiği için gündüz uykusu oldu. Arabasında gezdirerek uyutmak zorunda kaldık. Başka türlü olmadı çünkü 21 aylık bir çocuğu günün ortasında oyundan ayırıp uykuya konsantre etmek pek mümkün olmadı.
Danışmanımızın önerisi 1 hafta akşam uyku öncesi verdiğimiz meme hariç hepsini kesmemizdi. Gece uyanmalarındakileri de dahil. 1 hafta sonra da akşam uyku öncesi seansını bitirin demişti. Ancak ben buna cesaret edemedim. Önce gündüzleri kestim 1hafta. Sonra geceleri. Aslında en çok korktuğum gecelerdi çünkü Yağmur geceleri çok sık uyanıyor, meme dışında da hiç bir şekilde dalmıyordu. Diretirsem de ağlama krizine giriyordu. Gündüzle geceyi ayırma sebebim de buydu zaten. Ancak korktuğum gibi olmadı. Kızım büyümüş, zaten hazırmış bu değişime, benim haberim yokmuş sadece.

İlk gece uyandı meme istedi "Güzel kızım sen artık büyüdün memeye ihtiyacın yok. Memeyi bebekler emer sen abla oldun. Zaten arkadaşın Maya da emmiyormuş artık, Ali de bırakmış." dedim. O gece kafasını göğsüme koydu ve öylece uyudu bir daha da uyanmadı. Sanki sihirli sözcük buymuş gibi aylardır ve hatta neredeyse yıllardır geceleri min. 3 kere çoğu zaman da 5-6 kez uyanıp uzun uzun meme sefası süren Yağmur onca zamandır bunu duymayı beklermiş gibi bütün gece deliksiz uyudu. Tabii ben de :) Ertesi gece de aynısı oldu. Bir kere uyandı ve ben aynı cümleleri söyledim peş peşe. Ve yine uyudu sabaha kadar.
Buranın altını çizelim. Bu süreçte istenen sonucu almak için çocuğunuzun talebine karşılık kuracağınız cümlelerin tutarlı olması gerekiyormuş. Bunu önceden düşünmenizi tavsiye ederim.
Sonraki gece ise Yağmur doğduğundan beri ikinci kez hiç ama hiç uyanmadan geceyi geçirdi. (İlkinde 11 aylıktı, hastaydı ve aldığı ilaç uyku yapıyordu, ben de gece saat 2.00'de yatmıştım o yüzden aslında sayılmaz :)

Neyse 2 hafta sonunda elimizde sadece akşamları gece uykusu öncesi emen bir yavru vardı. Son hamleyi de yapmanın zamanı gelmişti. Geçen 2 haftalık süre boyunca her fırsatta kitaplarda, çizgi filmlerde gördüğümüz uyuyan, uyumak için yatağına yatan çocukların, tavşanların, hav havların nasıl uyuduğuna dikkat çektim. Meme kelimesini kullanmadan sadece resimde ya da ekranda gördüğümüzü tekrar tekrar vurgulayarak anlattım. Bilinçaltını yönlendirmek için. Galiba işe yaradı ki ilk denememiz 25 dakika sonra sonuç verdi. Yağmur yanımda bir sağa bir sola dönüp, bir üstüme çıkıp bir inip doğru pozisyonu buldu ve sızdı kaldı. Ben de yanında...
Şimdi tek sorunumuz gündüz uykuları gibi görünüyor. Birkaç seferdir aynı yöntemle yatakta uyudu ama bayağı uzun zaman alıyor. Ancak ona da alışacak diye umuyorum.

Emziren her anne gibi benim için de korkulu rüya olan bu son neyse ki hem benim açımdan hem de Yağmur açısından mutlu son oldu. Bu kadar kolay olacağını hiç tahmin etmemiştim. Çoğumuzun tercih ettiği gibi memeye salça sürme, saç takma gibi memeden tiksindirici yöntemlere baş vurmadım. Aslında başta benim de planım buydu ancak danışmanımız bunu önermedi. İleride kurduğu duygusal ilişkilerin bitişini doğru yapamayacağını, bu denli bağlı olduğu bir şeyden tiksindirerek ayırmanın çocuğun gelecekteki bağımlılıklarıyla savaşma yolunu tıkayabileceğini söyledi. Mantıksız da gelmedi.

Bugün itibariyle Yağmur'u en son emzirmemin üzerinden 1 hafta geçti. Artık organik bir bağımız yok. Göbek bağımız tam anlamıyla kesildi. Ve onu ben kestim. Bu bana çok ağır geliyor. Zaman zaman gece uykusunda çaktırmadan emzirsem bir şey olur mu acaba diye düşünüyorum. Onu emzirdiğim dakikaları hayal etmeye çalışıyorum. Sürecin sonlanmasıyla anladım ki kızım benden daha hazırmış bu bitişe. Ben hala Yağmur'u bir daha emziremeyeceğimi düşündükçe pişman oluyorum ve aklıma geceleri  saatlerce uyumayan, emen Yağmur'u getirmeye çalışıyor, onun sağlığı için olması gerekenin bu olduğuna kendimi inandırmaya zorluyorum.



Canım kızım bu milat gibi daha ne milatlarımız olacak kim bilir.
Bir çocuk büyütmek onun senden kopup gitmesinin hikayesini izlemekmiş meğer.
Bu bizim kopan ilk ipimiz.
Dilerim ki kopuşlarımız hep böyle olması gerektiği gibi ve olması gerektiği zamanda sana bir şeyler katarak olur güzel kızım.








Bloguma yorum bırakan arkadaşlar sizlere cevap yazamıyorum. Sorumlusu Blogger'dır. Haftalardır uğraşıyorum sürekli hata verip özür diliyor. Bazı bloglara bıraktığım yorumları da blog sahipleri yayınlayamıyormuş. Bu sorunu nasıl çözeceğimi bilemiyorum. Fikri olan varsa  ve paylaşırsa sevinirim.

8 yorum:

  1. canım sana yorum bırakmak bizim içinde zor. sürekli deneme sonrası oluyor.
    sorun nasıl çözülür bilmiyorum ama:(
    canım dediğin gibi zamanı gelen birşeyler katan ayrılıklar olsun :) Büyümüş annesi sorunsuz bırakabilmenize sevindim.

    YanıtlaSil
  2. çocuklardan önce bizim destek almamız gerekiyor sanırım. Bende 2 yıl emzirdim ve Kayra'dan daha çok bunalıma girdim ve halada zaman zaman keşke biraz daha emseydi derim. Özlerim günleri . başka bir duygu :)
    Yağmur'a maşallah. üzmemiş seni

    YanıtlaSil
  3. Ne güzel kolaylıkla halletmişsiniz, çok sevindim. hiç üzme kendini, bak zaten o hazırmış :) gündüz uykuları da zamanla düzene girecektir. sen içini ferah tut yeterki :)

    YanıtlaSil
  4. maaşallah :) bu memeden kesme olayında annenin kararlılığı da çok önemli. biz de 23. ayın sonunda kesmiştik.

    YanıtlaSil
  5. sanki uykusuz gecelerden bahsederken beni anlatıyordunuz.11 aylık afacanım gecede sayamadığım kadar defalarca uyanıyor ve karnı tok bile olsa emmeden uykuya dalmıyor.yoruldum artık .bi an şu 21 ay gelse dedim.çok güzel anlatmışsınız duygularınızı.emzirmek gerçektende özel bi şey.umarım ilerleyen aylarda bizde sizin gibi hallederiz memeden ayrılmayı.

    YanıtlaSil
  6. çok etkileyici bir yazı olmuş... "Bir çocuk büyütmek onun senden kopup gitmesinin hikayesini izlemekmiş meğer. " işte anne-baba olmanın özeti :)

    YanıtlaSil
  7. Baharcım,
    Buna üzüldüm çünkü her blogger gibi ben de yorumları okumaktan çok hoşlanıyorum.
    Sanırım google chrome kullanmak farz oldu artık. Ben sorunumu öyle çözebildim.

    Elif,
    Destek konusunda tamamen haklısın

    Tibet'in annesi,
    gündüz uykuları sanırım daha iyi
    ama hala zorlanıyorum. Yatağa yatma konusundaki direncini kırabilsem gerisi kolay oluyor da...

    YanıtlaSil
  8. Ece,
    Yağmur direnseydi kararlı davranmak için kendimi motive etmiştim ama yapabileck miydim hiç bilmiyorum.

    dilekcim,
    Dayan arkadaşım aylar çabuk geçer, mümkünse (!) keyfini çıkar emzirmenin :)

    Nihan,
    Teşekkür ederim canım.

    YanıtlaSil