14 Nisan 2011 Perşembe

Ya bana bir şey olursa!

Bu sıralar hem yakınlarımdan hem de çok yakın olmadığım ama duyunca kendimi yakın hissettiklerimden hiç de hoş olmayan sağlık haberleri alıyorum.
Üzülüyorum derinden.
Bir şey yapamamanın verdiği çaresizlikle nefesimi tutmuş olduğumu fark ediyor ve yaşamak için bütün negatif duygularımı içimde tuttuğum o büyük nefesle atmak istiyorum.
Ama nafile oluyor kimi zaman.
Sonra düşünüyorum: "Ya bana da bir şey olursa!" diye.
 Aklıma çocukken gecelerimin kabusu olan anneme babama bir şey olursa korkusu geliyor sonra. 
Ya bu kabus Yağmur'un gerçeği olursa derken acele susturmaya çalışıyorum içimdeki sesi.
Sen kızın için buradasın artık. O'nun için yaşayacak O'nun  için var olacaksın diyorum yüksek sesle kendime.

Çok sevgili bir arkadaşımın verdiği örnek geliyor aklıma sonra. Uçaklarda acil durumlarda hava maskesini önce annelerin takması gerektiği ve sonra çocuğuna takması gerektiğiyle ilgili olan bu örnek biraz daha dik durmama ve daha iyi hissetmeme neden oluyor.
Kızım için yaşamak!... Yağmur'dan önce bu basmakalıp cümlenin altında yatan derin manayı nasıl kavrayabilirdim ki ???
Yağmur'un babası bazen beni uyarıyor kendimi yok sayarcasına kızıma düşmemin ileride hem bana hem de O'na iyi gelmeyeceği hususunda ama her gün tekrar fark ediyorum ki başka türlüsü mümkün değilmiş bir anne için.
İşte bu yüzdendir ki bugün bütün annelere sağlıklı uzun yıllar diliyorum. 
Çocukları için ve kendileri için... :)





*** Örümcek Adamın yanına oturup da max. volume ile "abi!" diyen kaç melek vardır acaba??? Karizmatik mi karizmatik, güçlü mü güçlü, efsanelerin efsanesi SpiderMan'den bizim anladığımız bu işte "abi"!..

8 yorum:

  1. Canım hepimizin var benzer korkuları hatta ben de daha önce aynı korku ile ilgili bir post yazmıştım.
    Allah bizleri çocuklarımızın başından eksik etmesin inşallah.
    Kızlar olmadan önce canımdan çok sevdiğim eşime Allah benim canımı senden önce alsın derdim ama kızlar olduktan sonra bu cümleyi sarf edemedim bile.
    Allah hepimize kararında sağlıklı bir ömür versin inşallah.

    YanıtlaSil
  2. Yazının ilk bölümü için söylenecek hiçbir şey yok da Yağmur'un Spiderman'e bakışı beni bitirdi :))) Sonraki karede de dokunmuş ona, nasıl bir tatlılıktır bu :))) Abi mi dedi Spiderman'e :))

    Sabah sabah gülümsettin beni Yağmur, fıstıksın sen ;)

    YanıtlaSil
  3. Bende zaman zaman benzer duygulara kapılıyorum ve gözyaşlarıma hakim olamadıgım oluyor... ama bizler ne kadar iyi olursak onlar da o kadar iyi olacaklar... önce kendimiz nefes alalım ki onlar daha güzel nefes alabilsinler...
    Örümcek adama abi demesine ise bayıldım... sabah sabah cok iyi geldi :)

    YanıtlaSil
  4. İkiz Annesi,
    Bu iki oluyor senin postlarını takip ediyorum galiba :)

    Berna,
    :))) "abi" dedi yaaa!
    Bu çocuk öldürecek beni :)

    Papillon,
    Aynen katılıyorum arkadaşım.
    Duygularımıza hakim olmamız gerekiyor galiba.

    YanıtlaSil
  5. her annesin yaşadığı duygular galiba. anne olmadan önce anlayamazdım olunca anladım.

    YanıtlaSil
  6. sorma canım, düşünmemeye çalışıyorum,biraz başlasam iyice batıyorum bende bu duygulara..

    YanıtlaSil
  7. sanırım bu duygu tüm anneleri sarıyor, içini kemiriyor. Geçenlerde nedense bana yine geldiler..ya bana birşey olursa...ya eşim tekrar evlenir de çocuklarımın başına bir üvey anne getiirse..yok canım yapmaz öyle şey dedim..benim eşim bana aşık, başka kadınla işi olmaz onun, biliyorum...ama içim rahat etmedi..gittim eşime " bak bana bir şey olursa sakın çocuklarıma bir üvey anne getirmeye kalkma hortlar hortlar tepene dikilirim tamam mı? "" dedim..adamcağız neye uğradığını anlamadı garibim...

    YanıtlaSil
  8. Bahar,
    Anne olunca neler neler anlıyormuş insan.

    Buket,
    Evet batmak çok doğru bir eylem. Tam bir batak bu duygular.

    Neslihaller,
    Babalara da yazık annelerin duygu iniş çıkışlarına ayak uydurmaları zor tabii :)

    YanıtlaSil